La Paz
Na dagenlang in de woestijn te zijn geweest, was de rit na La Paz een prachtige verandering. Adembenemende berglandschappen en dichtbij de weg prachtige groene weilanden en meertjes met llama's en flamingo's overal. Wegens enorme werkzaamheden aan de weg in Chili moesten we geescorteerd worden door de Chileense overheid. Ze hebben de hele weg afgesloten voor andere verkeer zodat wij er doorheen kon rijden en maar goed ook gezien de conditie van de weg. Veel onverharde stukken met kuilen vol met water en andere obstakelen. Best wel een uitdaging. Was heel leuk in zo'n lange stoet te rijden - weer dat saamhorigheidsgevoel - maar het heeft uren gekost. Eenmaal doorheen kwamen we bij de grens waar de formaliteiten eeuwenlang duurde. Niet zo best voor sommige mensen want de grensovergang bevindt zich op 4800 meter en de een naar de ander viel flauw. De artsen bij ons hadden het best druk en liepen heen en weer met zuurstofflessen. Wij voelden ons ook niet zo geweldig maar hadden geen extra zuurstof nodig. Eenmaal over de grens moesten we tanken maar de pomp had geen stroom dus we moesten verder met wat we hadden. Gelukkig hadden we genoeg.
Sommige wegen zijn best goed in Bolivia maar anderen heel slecht met veel diepe spoorvormingen. Beide handen aan het stuur! Er zou een politie escort voor ons zijn om ons La Paz binnen te helpen maar omdat wij zo veel vertraging had bij de grens hebben we die gemist dus moesten we zelf navigeren door de stad naar het hotel. Nou dat was een belevenis. Er zijn hier geen verkeersregels - hier geldthet recht van de sterkste! Wij kwamen de stad binnen in de spitsuur dus de weg was vol met kleine minibusjes vol met werknemers. De mensen stappen gewoon uit midden op de weg. Heel veel getoeter en gedoe. Buenos Aires was nichts in vergelijking. Maar wonder boven wonder is het ons gelukt om het hotel te vinden zonder echt verkeerd te hebben gereden. Als je La Paz binnenrijdt weet je niet wat je ziet - adembenemend! Het ligt in een enorme kom vol met gebouwen. Het is eigenlijk niet te beschrijven.
We kwamen wel doodmoe aan door alles wat we hebben meegemaakt en de hoogte, dus we hebben even gegeten en zijn gelijk naar bed gegaan! Vanochtend weer verder, weer over de grens naar Peru!
Groetjes
Claire
Reacties
Reacties
Geweldig verslag - het klinkt allemaal als een spannend avontuur, en dat is het ook. 4800 meter hoogte, ongelofelijk! Ik kan me voorstellen dat het prettig is om deze reis in een groep samen te doen. Heel veel plezier met de verdere reis en alvast een goede jaarwisseling toegewenst! Groetjes uit Son.
Hallo Claire en Jellard,
Jullie klinken heel enthousiast, en je maakt (zo te lezen) het nodige mee... Mooi zo!
Geniet ervan - van deze bijzondere trip, van de gebeurtenissen, de mensen en de omgeving.
Alvast een gezond en gelukkig 2012 gewenst,
groetjes,
Arnold en Marja
Leest als een spannend avonturen verhaal! Wow, wat een ontberingen en wat een uithoudingsvermogen moet je hebben. Kudos hoor. Je moet er een boek over schrijven :-). Groetjes, Tom
It takes my breath away!
Hoi Buren
In ieder geval een flinke ervaring rijker,stug vol houden en rustig door gaan.
Groetjes
Eens een Koers, altijd een Koers. Bikkels die jullie zijn! Wij hebben vandaag de laatste skidag achter de rug, weliswaar niet op 4800 meter hoogte, maar wel goede sneeuw. Misschien binnenkort weer een keer een skype-gesprekje?
Lieve Claire, Jellard, Jan en Conny, een heel goed nieuwjaar gewenst vanuit het Friese.
Er zijn maar weinig mensen die hun; "dream come true" waar maken. Ik heb bewondering voor jullie hoe jullie dit doen. Het klinkt indrukwekkend. Wat een ontberingen en wat een landschap. Geniet er maar goed van.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}